با احسان پيوسته و برجسته‌ات بر او منّت گذار ، و او را زير سايهء بلندت حمايت فرما ، اى گرامى ، اى زيبا ، اى مهربانترين مهربانان . المناجاة الثانية عشرة : مناجاة العارفين مناجاة دوازدهم : رازونياز عارفان به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانىاش هميشگى است خداى زبانها از اداى ثنايت آنچنان‌كه شايستهء عظمت توست كوتاه است ، و خردها از درك ژرفاى جمالت ناتوان است ، و ديده‌ها از تماشاى بزرگيهاى ذاتت درمانده است ، براى خلق راهى به سوى شناسايىات جز ناتوانى از شناخت قرار ندادى ، خدايا ما را از كسانى قرار ده كه شاخسارهاى اشتياق به سويت در بوستانهاى سينه‌هايشان استوار و پابرجا شده است و سوز عشقت در كانون دلهايشان برافروخته ، از اين روى به آشيانهء انديشه‌هاى ولا جاى گيرند ، و در گلستان قرب و مكاشفه‌ات مىگردند ، و از حوضهاى محبّتت با جام ملاطفت مىنوشند و در كنار نهرهاى صفا وارد مىشوند ، درحالىكه پرده از ديدگانشان برداشته شده ، و تاريكى دودلى از باورها و ضمايرشان زدوده گشته ، و خلجان شك از دلها و باطنشان بيرون رفته ، و سينه‌هايشان با تحقّق معرفت گشوده شده ، و همّتشان براى